Op de rug van de schildpad

terug naar overzicht

Al meer dan 260 miljoen jaar beweegt de schildpad zich over de aarde. In ontstaansmythes uit verschillende culturen draagt zij de wereld op haar rug of belichaamt zij de aarde zelf. Tegelijkertijd is zij een kwetsbaar dier, bedreigd door klimaatverandering, vervuiling en verlies van leefgebied. Juist in een tijd die wordt gekenmerkt door voortdurende versnelling, onzekerheid en een permanente stroom aan prikkels, krijgt de schildpad een nieuwe betekenis. Met de vraag ‘wat kunnen wij leren van de schildpad?’ nodigt de tentoonstelling bezoekers uit stil te staan bij onze verhouding tot tijd, aandacht en de wereld om ons heen.

Waar onze samenleving vaak snelheid, efficiëntie en voortdurende beschikbaarheid verlangt, belichaamt de schildpad een radicaal andere houding. Haar langzame tempo, haar vermogen om zich terug te trekken en haar diepe verbondenheid met haar omgeving bieden ruimte voor reflectie. Wat gebeurt er als we de wereld niet benaderen vanuit haast, maar vanuit aandacht? Hoe verhouden we ons tot natuur, geschiedenis en elkaar wanneer we leren vertragen?

De tentoonstelling brengt werk samen van Allora (1974, Philadelphia, VS) & Calzadilla (1971, Havana, Cuba), Zoë Hollander (1987, Amsterdam), Studio Job (1969, Hamont-Achel, België), Patricia Kaersenhout (1966, Den Helder), Anouk Kruithof (1981, Dordrecht), Nazif Lopulissa (1991, Tiel), Robin Meyer (1988, Amersfoort), Jacco Olivier (1972, Goes), Marjo Postma (1958, Ulestraten) en Jennifer Tee (1973, Arnhem). Hun werken raken aan thema’s als klimaatverandering, migratie, identiteit, koloniale geschiedenis en ecologie. Het tentoonstellingsontwerp werd ontwikkeld door Zoë Hollander.

Te zien zijn onder meer een filmische animatie van een zeeschildpad die tegen de stroming in zwemt, keramische schildpadden die verhalen over migratie en herinnering dragen en werken waarin de schildpad een tweede identiteit wordt. Een bijzonder detail is dat de Kunstkerk zelf ook aansluit bij het thema van de tentoonstelling. Op de gevel van het gebouw siert The Embrace (2022) van Studio Job, een kunstwerk waarin vier bronzen schildpadden gezamenlijk het fundament vormen.